หลายคนพอพูดถึงวันเกิดของตัวเอง ก็ให้ความสำคัญมากๆ ซึ่งก็ไม่ได้ผิดอะไร การให้ความสำคัญต่อวันเกิดของเรา คือการคาดหวังจากคนอื่น บางคนคาดหวังคำอวยพร บางคนคาดหวังเซอร์ไพรส์ บางคนคาดหวังให้ใครสักคนจำได้แล้วทำอะไรที่ต่างจากเดิม ทั้งหมดทั้งมวลเพื่อยืนยันให้เรารู้สึก “เป็นคนสำคัญ”

ครูก็เคยเป็น..เหนื่อยเลยล่ะ

คำถามต่อมาคือ แล้วถ้าเราไม่ได้ แปลว่าเราไม่สำคัญจริงหรือ ความสำคัญของเรา คือการที่มีคนอื่นมาประทับตราให้เราเท่านั้นจริงๆหรือ?

ถ้าใครรู้สึกแบบนั้น ลองทำกิจกรรม 3 อย่างนี้ดูในวันเกิดตัวเอง

1. อวยพรตัวเอง : มันคือการบอกว่าเรารักและปรารถนาดีกับคนๆนี้แค่ไหน ลองมองตัวเองในกระจก กอดเขาในวันเกิด แล้วบอกเขาว่า ฉันขอให้เธอมีความสุข มีสติปัญญา พาตัวเองประสบความสำเร็จในทุกอย่างที่ปรารถนานะ ฉันรู้ว่าเธอทำได้ และฉันจะเป็นกำลังใจให้เธอตลอดเส้นทาง

2. ให้ของขวัญตัวเอง : มีคนเคยถามครูว่ารักตัวเองที่แท้จริงหน้าตาเป็นแบบไหน คำตอบของครูคือ ทำตัวเองให้เป็นที่พึ่งให้ตัวเองให้ได้ด้วยสติปัญญา ของขวัญที่ดีที่สุดที่ครูเคยให้ตัวเองในทางโลก คือการเรียน เรียนเพื่อมาพัฒนาอาชีพของตัวเอง จนเราเติบโต และในทางธรรม ก็คือการเรียนอริยสัจสี่ เพื่อพัฒนาจิตใจตัวเองให้อาจหาญกล้าเผชิญทุกปัญหา และพาตนดับทุกข์ให้ได้อย่างสิ้นเชิง

3. บอกรักตัวเองและคนที่เรารัก : ผ่านมากี่ปีแล้วที่ใช้ชีวิตมาบนโลกนี้ เคยบอกรักตัวเองจากหัวใจบ้างหรือยัง เคยขอบคุณคนคนนี้ ที่อยู่เคียงข้างเรามาโดยตลอดทั้งทุกข์และสุขหรือยัง เคยขอโทษ เคยให้อภัยตัวเองบ้างไหม ให้คุณลองขอโทษตัวเอง ให้อภัยตัวเองเพราะเราก็แค่มนุษย์คนนึง ลองขอบคุณตัวเอง ชื่นชมตัวเอง ที่ผ่านเรื่องยากๆ มาได้จนถึงวันนี้ และหันไปขอบคุณใครก็ตามในชีวิต ที่เป็นลมใต้ปีกของคุณ ที่คอยพยุงคุณให้มาจนถึงวันนี้ได้ แล้วคุณจะพบว่า นี่คือของขวัญอันล้ำค่าที่คุณสามารถให้ตัวเองและคนที่คุณรักได้

ลองทำดูนะคะ ไม่ต้องรอวันเกิดก็ทำได้

อย่ารอวันสำคัญเพื่อเป็นคนสำคัญของใคร เมื่อคุณเห็นคุณค่าภายในของตัวเอง และทุกสิ่ง ทุกคนที่คุณมี ทุกวันจะเป็นวันสำคัญ และคุณคือคนสำคัญของตัวเองได้ทันที

Happy birthday to you and to me ค่ะ